|
|
 |
 |
Okunma |
|
49 |
Afrika'da yaşayan toplumlar arasında elde edilen en iyi ve en eksiksiz
mitoslar Bambaralarınkidir. Bu toplulukla ilgili mitoslar dünyanın
yaradılışı ve gelişmesini temellendiren mitoslardır. Bambara
mitoslarına göre başlangıçta gla denilen sonsuz bir boşluk vardı.
Gla'da meydana gelen bir iç devinimle ortaya sağlam ve parlak cisimler
çıktı. Bu cisimler, birbirini izleyen iki evrede eridiler. Bu erimeden
sonra gla ile ikiz kardeşi dya dört yönü belirlediler. Bu yönlerden
ilki, varlıkların ilk kaynağı olan yöne, yani doğuya yöneldi. Bundan
sonra gla aşağıya ve yukarıya doğru yaptığı devinimlerle zincirlerini
kopardı ve böylece varlıklar birer ruha kavuştu.
Aynı anda, iki
gla arasında meydana gelen temas sonucu büyük bir patlama oldu; bu kez
ortaya "sağlam ve güçlü bir madde" çıktı. Bu madde henüz yaratılmamış
nesnelerin üzerine çöktü, ve her nesneyi adlandırdı. Bundan sonra da
bütün nesneler gla'nın düşüncesine uygun olarak yavaşça devinmeye
başladı.
Kısa süre sonra, gla'dan bir başka unsur daha ayrıldı
ve varlıkların üzerine gelip kondu: bu, insan bilincinin sembolü olan
"insan ayağı"ydı. Başlangıçta birbirine benzeyen herşey gla'ların
"zo"ya sorumluluk yuKiemesıyle değişmeye başladı. Zo, her nesneye
gelecekte bir özgürlük tanımakla yükümlüydü. Zo, kendisine verilen bu
görevi kabul etti ve nesnelere sahip çıkarak onların ilkelerini
"görünmeyen Yo" anlamına gelen "Yo yebali" adlı geniş bir küre içinde
toplandı. Yo, ruh, daha doğrusu "bir düşünce ve devinim"di.
Evrenin
yaratılışı yo'dan başlayarak "düşünce"nin bir bileşimi olarak kabul
edilmektedir. Bu "düşünce" üç bölümden oluşmaktadır: yo, iç söz; o,
sessizlikten işitilebilecek şeye geçiş; yereyereli, yaratıcı titreşim.
Bu gelişim, 7 işaretle gösterilmekteydi. 7, insanı temsil eden bir
rakamdı: 3 (erkeğin işareti) ile 4 (kadının işareti) rakamlarının
toplamayla meydana gelmişti.
Yo, bir ruh olarak, kararlarında ve
yaratıcı iradesinde özgürdü. Tam beş kez dört yöne gitmiş ve uzay
fikrini yaratmıştı. 22 rakamıyla temsil edilen uzay, Yo'nun bir ruh
olarak içerdiği bütün niteliklere sahipti: Nugu, (iç) kendinde bütün
varlıkları ve insanı bulundururdu; yala "havanın tohumu" idi ve bütün
boşlukları uzayın dört bir tarafına yerleştirirdi; faya "rüzgârın
tohumu", sani "suyun tohumu", yere "ateşin tohumu", yelegu ise
oyeryüzündeki maddelerin tohumu "ydu. Bu son dört terim aynı zamanda
yaradılışın dört temel öğesi olan hava, toprak, ateş ve suyu da
belirtirdi.
Hava ve ateş erkek, su ve toprak ise dişiydi. Yo,
kendi çevresinde yirmiiki kere dönerek uzayı yaratmış ve dört dünya
düşünmüştü; Dye mana, "dünyanın tösâi"; dye, gale, "ilk dünya"; dye
bana, "istenmeyen dünya"; dye nata, "geleceğin dünyası". Yereyereli'nin
bağrında ruh (miri) bulunuyordu. Ruhun içinde "vali" adı verilen eylem
vardı; eylemin içinde nesnelerin gelişimi, nali yatmaktaydı. Nali'de
ise, nesnelerin kökeni bulunuyordu.
Miri, aynı zamanda, içinde
doğanın yattığı dünyanın yumurtasıydı. Miri, birbirinin içine geçmiş üç
oval ile temsil edilirdi. Dye ko (dünyanın kapısı) adı verilen dış oval
devamlı devinim durumundaydı. Boğa'nın doğuşu ve ölüşüne uygun olarak o
da kendi ekseni çevresinde dönerek genişler yada daralırdı. So de (evin
oğlu) adı verilen orta oval'den sonra Dye vali gale (dünyanın ilk
devinimi) denen ve verimliliği temsil eden iç oval gelirdi. Parçalanıp
düzenli bir biçimde uzaya dağılan 22 öğe dış oval Dye ko'dan doğmuştu.
Bambaralarm anlayışına göre bu öğelerin sınıflandırılması çok
çeşitliydi.
Bu 22 öğenin ilk yedisine bomıana adı verilmekteydi
ve bunlar, varlıklarla nesnelerin genel karakterlerini özetlemekteydi:
Kelena, birlik; Makari, dindarlık, merhamet; Mako, gereklilik; Sinaya
saldırganlık, kıskançlık; Fadena, rekabet; Maloya, utanç; Şia, ırk,
tür, soy.
Baugini adı verilen 12 öğe, insanların nitelik ve
alınyazılarını belirtirdi: Ma ye ma ye, yetenek, imkân, eğilim; Mako,
karşılıklı hizmet, sadelik, ağırbaşlılık, bilgelik, eğitim; Sebaya,
kuvvet, kudret, egemenlik; Dyuguya, kötülük, güçlük; Kunanguya, kötü
talih; Sira, yol, kılavuz, itaat, disiplin; Nafolo, zenginlik, bereket,
sağlık; Adama-dena, kardeşlik, insanlık, özgürlük, iyilik; Dahirime,
gıda, mal mülk; Saya, ölüm, hastalık, sakatlık, delilik; Su, gece,
karanlık ve ışık, sır, büyü; Kle, gün, güneş. Jiginî adı verilen son üç
öğe ise şunlardı: Kun, dünyayı düşünen kafa; Ba, kendisini meydana
getiren kalıp; Fo, kendisini yaratan söz.
|