Altın ve Gümüş İşçiliği

Altın ve gümüş ilk işlenen madenlerdir ve en eski uygarlıklarda bile güç, zenginlik simgesi olarak değerli sayılmışlardır. Doğada saf halde bulunan altın,İ.0. 3000 yıldan önce süs eşyası yapımında kullanılmıştır; doğada başka maddelerle karışık bulunan gümüşün işlenmesiyse, ancak Tunç devrinde, gümüşü ayrıştıracak teknikler geliştirilince gerçekleştirilebilmiştir.

Altın ve gümüş işçiliği, kuyumculuk, heykelcilik, minecilikle birlikte gelişti. Altın ve gümüş önceleri çekiçle dövülerek işlendiler; sonra kabartma, oyma gibi süsleme teknikleri geliştirildi (altın işçiliğinin kakma, dövme, oyma yöntemleri, değişmeden günümüze gelmiştir).

En eski altın eşyalar İ.Ö. 3000'den kalma Mısır mücevherleridir; ancak kazılar, özellikle Irak'taki söz konusu tarihten yalnızca 500 yıl sonradan kalma daha karmaşık işler, Sümerlerin ilk altın işçileri olduğunu düşündürmektedir. Sümer uygarlığının etkileri Asya'nın batısı boyunca yayılmış ve Akdeniz'e doğru uzanmıştır. Eskiçağ kenti Truva dolaylarında arkeolog Heinrich Schlemann (1822-90), İ.Ö. 2500-2300'den kalma çok sayıda altın mücevher bulunmuştur.
Orta Mısır Krallığı döneminde, metal işçilerinin son derece ustalaştıkları, her türlü süsleme tekniğini (kakma, ajur, telkari) kullandıkları bilinmektedir. Tutanka-mon'un mezarında, pek çok altın süs eşyası bulunmuştur.

İ.Ö. 2000'de çok üstün teknikleri, özellikle Asya tarzı işler üreten Girit'teki altın işçilerinin bildikleri anlaşılmıştır.

Oysa aynı dönemde İngiltere'deki adalarda bakır ve altın, çok ilkel tekniklerle işleniyordu. Hilal biçiminde "lunulae" denilen kolyeler İ.Ö. 1800-1500 yıllarında İrlanda'da yapılıyordu. Aynı dönemden Galler'de bulunan altın takılar, günümüzde Londra'da British Museum'dadır.
İ.Ö. 850-700 arasında Girit uygarlığını izleyen dönemde Yunanistan, Anadolu ve Fenike'de altın işçiliği gelişmiştir. Helenistik dönemden altın takılar da oldukça yüksek niteliklidir. Daha sonra Etrüsk ve Roma'daki altın işleme yöntemleri bunların uzantısı olmuştur.